نظام رتبهبندی QS (Quacquarelli Symonds)
نظام QS یکی از شناختهشدهترین رتبهبندیهای جهانی دانشگاهها است که از سال ۲۰۰۴ میلادی منتشر میشود. QS دانشگاهها را بر اساس پنج معیار اصلی که شامل نه شاخص زیر است، ارزیابی میکند:
| شاخص | وزن |
| شهرت علمی (Academic Reputation) | 30% |
| نسبت استناد به عضو هیات علمی | 20% |
| شهرت کارفرمایان (Employer Reputation) | 15% |
| اشتغال فارغ التحصیلان | 5% |
| نسبت اعضای هیاتعلمی به دانشجو | 10% |
| نسبت اعضای هیاتعلمی بینالمللی | 5% |
| شبکه تحقیقات بین المللی | 5% |
| نسبت دانشجویان بینالمللی | 5% |
| پایداری | 5% |
ویژگی شاخص این نظام تمرکز بر کیفیت آموزش، پژوهش و تعاملات بینالمللی دانشگاههاست.
این نظام رتبه بندی علاوه بر رتبهبندی جهانی، رتبهبندیهای موضوعیSubject Rankings) و منطقهای Regional Rankings) را نیز منتشر میکند. نظام QS موضوعی یکی از زیرمجموعههای رتبهبندی جهانی Quacquarelli Symonds (QS) است که با هدف مقایسهی عملکرد دانشگاهها در رشتهها و حوزههای تخصصی طراحی شده است. رتبهبندی موضوعی این نظام از سال ۲۰۱۱ میلادی منتشر میشود و هر ساله جایگاه دانشگاهها را در بیش از ۵۴ حوزه موضوعی در قالب ۵ گروه اصلی علمی به ترتیب زیر ارزیابی میکند:
در رتبهبندی موضوعی، دادهها با استفاده از ترکیبی از شاخصهای کمی و کیفی استخراج میشوند.
پنج شاخص اصلی مورد استفاده عبارتاند از:
| شاخص | وزن تقریبی |
| شهرت علمی (Academic Reputation) | 40% الی 60% |
| شهرت کارفرمایان (Employer Reputation) | 10% الی 30% |
| استناد به ازای هر مقاله (Citations per Paper) | 7.5% الی 20% |
| شاخص H-Index | 7.5% الی 20% |
| شبکه همکاری های بین المللی (International Research Network) | 5% الی 10% |
وزن هر شاخص بسته به حوزهی علمی متفاوت است (مثلاً در علوم پزشکی استناد اهمیت بیشتری دارد، درحالیکه در هنر و علوم انسانی شهرت علمی غالب است).
لینک های مرتبط: